2) Op 21/4 vertrekken, voor 7 dagen plus een vergoeding van € 100,-. 8 dagen is al zo kort als het je enige vakantie is voor dit jaar

3) Kosteloos annuleren. Dat is toch geen alternatief?

D-Reizen vond echter dat dit de enige opties waren en kon verder niets voor ons doen.

 

We gingen zelf op zoek naar een alternatief op de site van D-reizen en vonden 'vertrek op 21/4 in het zelfde hotel'. Dat was via een andere reisorganisatie en de voorheen geldende (vroegboek-en/of kinder)korting was inmiddels vervallen, dus we waren per saldo € 150 duurder uit voor precies dezelfde reis. D-Reizen kon aan het prijsverschil niets doen en zag geen mogelijkheid ons daarin tegemoet te komen. "Het was niet hun schuld dat de vorige reis (pas in februari) was gecancelled en dat wij de geboden alternatieven hadden geweigerd."

 

Als je op donderdag vliegt en je hebt op maandag je tickets nog niet, wordt het toch echt tijd om aan de bel te trekken. Advies van D-Reizen: wacht nog 1 dag af. Als 40 uur voor vertrek je tickets nog niet binnen zijn, word ik daar een beetje benauwd van. Advies van D-Reizen: wacht nog 1 dag af. Nou, toen ben ik toch even boos geworden. Maar ook dat hielp niet. "Ik hoefde niet zo boos te doen." Nou, echt wel. Ik heb aan allerlei touwtjes getrokken, bij diverse organisaties navraag gedaan. Werk dat D-Reizen eigenlijk voor mij had moeten doen, vind ik, maar wat ze botweg hebben geweigerd. Maar 's middags om 17 u had ik wel mijn tickets. Geen moment te vroeg als je 36 uur later naar Schiphol afreist.

 

Op de dinsdag dat ik de tickets heb geregeld ging ik ook nog met L. naar de huisarts vanwege koorts en verkoudheid. Maar zij kon niets vinden. Advies: veel neussprayen de komende dagen en in het vliegtuig. Een paar uur later zat ik met L. bij de tandarts: zijn 2 voortandjes zitten los!!! De tandarts constateerde een te strak lipbandje. Een afspraak volgt (3 mei) bij de kaakchirurg, die het lipbandje waarschijnlijk los gaat snijden. Een relatief kleine, poliklinische, ingreep.

 

Op de avond voor vertrek zetten we L. in bad en zagen blaasjes op zijn rug en buik: waterpokken? Dat zou de koorts van enkele dagen daarvoor verklaren. Dus gauw nog naar de avondarts gebeld voor overleg en vervolgens een middeltje bij de avondapotheek opgehaald voor de mogelijke waterpokkenjeuk. Een vliegmaatschappij mag je weigeren als een kind waterpokken heeft. Gelukkig had hij maar 2 vlekjes op zijn gezicht, geen koorts meer op de dag van vertrek en niemand heeft wat gezien of gemerkt. (Sterker nog: we hebben het gehaalde waterpokkenmiddeltje niet eens gebruikt, want L. leek nergens last van te hebben.)

 

 

Het was voor L. de "eerste" keer vliegen (vorige keer, toen we naar Turkije vlogen, was hij 14 maanden). Hij vond het heel spannend, maar wel leuk.

Terwijl in NL bij wijze van spreken iedereen in badkleding stond te BBQ-en in de tuin, hadden wij de eerste dagen een trui en lange broek nodig. Het plan om lekker bruin te worden in de lente is in NL gelukt en op Kreta niet. Dat vergde even een aanpassing: dit werd geen vakantie met rustige dagen aan en in het zwembad, maar een doe-vakantie. 

 

Aangezien niet alleen het weer, maar ook het eten in het hotel erg tegenviel, sloegen we met het huren van een auto 2 vliegen in 1 klap: we konden met de auto dingen gaan bezichtigen en we konden met de auto naar restaurantjes rijden waar we wel lekker konden eten.

Want lekkere restaurantjes op loopafstand waren dun bezaaid: het vakantieseizoen was nog nét niet begonnen op Kreta, we waren 1 of 2 weken te vroeg daarvoor.

 

Het duurde even (ongeveer 24 uur) voordat ik de omschakeling had gemaakt. Het weer is niet lekker en het eten ook niet, maar dat geeft niets als je je realiseert dat je wel hebt: geen was, geen strijk, geen vaat, geen telefoon, geen tv, geen computer, geen wekker, geen werk, geen sport, geen boodschappen, geen haast etc. De frisse wind die waaide, kon mooi alle stress eruit waaien.

 

---

 

We hebben 3 keer een dag een auto gehuurd. Als eerste zijn we met de auto naar Knossos gereden. Het feit dat het een graad of 19 was met bewolking was eigenlijk heel erg goed. We brandden niet weg tijdens het kijken naar de ruïnes.

A. en ik waren als eens naar de opgravingen gaan kijken, dus we gingen om het E. te laten zien, die heel erg geïnteresseerd is in geschiedenis. En we hebben haar de meeste foto's laten maken. Maar ook L. vond het leuk in het "oude kasteel" (het is maar net hoe je het brengt, he?). We hebben er 2 uur rondgelopen en rondgekeken, veel foto's gemaakt en veel moois gezien. E. heeft genoten en wij vonden het leuk dat zij het leuk vond.

 

 

 

 

 

  

  

 

Die avond aten we in Heraklion in een ouzerie. Het was onze vijfde keer op Kreta, maar we waren nog nooit in Heraklion geweest. We aten slakken, gefrituurde inktvisringen, spaghetti met garnalen en andere exotische dingen. En dat alles onder begeleiding van klokgelui, omdat de Grieken in de kerk (naast het terras) zaten vanwege Big Friday (Goede Vrijdag).

 

 

Op zaterdagavond konden we de auto die we voor zondag hadden gereserveerd voor een klein bedrag bijhuren. Die avond zijn we naar Hersonissos gereden om bij Jiannis te gaan eten. We hebben Jiannis 15 jaar geleden ontmoet op onze eerste vakantie op Kreta. Elke keer als we weer op Kreta zijn gaan we in zijn restaurant eten. We werden begroet als oude vrienden. En we hebben heerlijk gegeten.

Aan het eind van de avond werden we uitgenodigd nog even mee te gaan naar zijn kroeg (in het dorpje Annalipsi), dan konden we ook meteen zijn huis zien (dat staat achter de kroeg). De drankjes aldaar waren op zijn kosten en de kinderen kregen van zijn vrouw nog elk een grote zak snoep uit zijn supermarkt (die staat naast de kroeg) toen we uiteindelijk om een uur of 23 naar het hotel terug gingen.

 

 

 

 

De volgende dag was het Pasen. Dit jaar viel het Katholieke Pasen tegelijk met het Orthodoxe Pasen. (Dat gebeurt eens in de zes jaar.) Voor het paasontbijt had ik als verrassing leuke paasplacemats in de koffer gestopt.

  

Er zou ook een hele speciale Paaslunch zijn, waarbij ook de directie van het hotel en hun familieleden zouden mee-eten. Ik kreeg goede hoop over de kwaliteit van het voedsel voor deze dag. Maar helaas, het eten was even doodgekookt als andere dagen en van variatie was ook geen sprake...

 

Ons was door diverse mensen aangeraden om op Eerste Paasdag de bergen in te trekken in de middag, want dan vieren de Kretenzers Pasen, en ze willen dit best met toeristen vieren/delen. Dus als je ergens een dorp inrijdt krijg je van alles van de lokale bevolking te eten en te drinken. Helaas haalde L. de dag die "speciale" (niet lekkere en niet speciale) lunch niet eens en sliep hij van 13 tot 16.30 uur. En we hadden de moed niet om hem wakker te maken: hij kon zijn slaap zo goed gebruiken na die koortsweek van de week ervoor.

 

Toen we eenmaal laat in de middag de bergen in trokken was het gewone leven voor de Grieken al weer begonnen. De Paasfestiviteiten hebben we helaas niet meegemaakt.

 

We aten een paar voorafjes op een heel schattig terrasje onder citroenbomen in oud Hersonissos. Er werd goed voor ons gezorgd en aan aandacht van de eigenaresse geen gebrek. Bij de rekening bleek waarom; we mochten de hoofdprijs betalen. De hapjes waren lekker, maar zeker geen € 36 waard!

 

We reden verder door de bergen via de dorpjes Piskopiano en Koutouloufari (nu ook al erg toeristisch geworden) naar beneden naar L. Hersonissos en over de Old National Road terug naar Gouves. Daar ontdekten we aan het strand een strandtent die open was en vol zat met Grieken die er aten: altijd een goed teken. Om de laatste trek te stillen na de hapjes onder de citroenbomen aten we daar nog één souvlaki met z'n vieren. Later in de week zijn we er nog eens een volledige maaltijd gaan eten. Toen hadden we een mixed grill en een mixed fish die allebei erg lekker waren.

 

Ook in de "hoofdstraat" van Gouves hebben we een keer lekker gegeten.

 

E. kon niet kiezen en wilde eigenlijk 3 dingen. En dat hebben ze nog gemaakt voor haar ook: inktvisringen, spaghetti én frietjes op 1 bord.

 

We zijn er ook nog een keer terug gegaan voor een full English breakfast, wat ook erg lekker was.

 

Eindelijk klaarde het weer wat op en volgden er een paar dagen van betrekkelijke rust in en om het hotel. E. had inmiddels 3 Duitse vriendinnetjes leren kennen en vermaakte zich enorm in de kidsclub. L. bleef soms bij ons en speelde rond het zwembad of deed soms een beetje mee met de grote meiden van 8. Zelfs de animatie voor de volwassenen kwam uiteindelijk voorzichtig aan op gang met wat gekke spelletjes, zoals 'dart met hindernissen' (aquagym heeft geen nut als het zwembadwater te koud is).

 

 

 

De minidisco stelde zo vroeg in het seizoen ook nog niet zo veel voor, maar E. heeft zich er desalniettemin vermaakt.

 

 

Op de een na laatste dag van ons verblijf huurden we voor de 3e keer een auto. We gingen op weg naar de Lassithi-hoogvlakte. Onderweg kwamen we ineens midden op een berg een schattig klein museumpje tegen. Daar zijn we gestopt. Het was een museum over de evolutie van de homo sapiens. Van leven in een grot tot een mogelijk leven in de ruimte. Het was niet groot en niet zo heel professioneel opgezet, maar wel heel schattig. En het uitzicht was prachtig.

En voor E. was het leerzaam en precies genoeg: niet te veel info, maar leuk 'om eens aan het onderwerp te snuffelen'. Het was ook gewoon even een stukje ontspanning na een stukje rijden.

  

 

 

Eenmaal op de Lassithi-hoogvlakte aangekomen zagen we hoe groen het daar kan zijn. Meestal is alles er dor, droog en geel. Nu was het zo vroeg in het seizoen dat alles groen, fris en vochtig was. In de slootjes zat nog water en we zagen er zelfs een heus meertje. Erg leuk om eens gezien te hebben.

 

We zijn met de kinderen naar de Diktigrot geweest, volgens de Griekse mythologie de geboortegrot van Zeus. Eerst moet je klimmen (200 of 300 meter over een stijl pad) om er dan vervolgens weer heel diep in af te dalen. Je hebt 2 paden en we kozen voor het oorspronkelijke pad omhoog. 'Dat heeft toch wel wat.' Je kunt er op een ezeltje omhoog, maar dat is zielig, warm, duur en stinkt. Dus we waren bikkels en klommen zelf, af en toe even uitrustend en genietend van het prachtige uitzicht.

In de grot ligt een betonnen trap naar beneden. Er druppelt water op je en het is er donker, maar ook mooi. Vele stalagmieten en stalactieten die gevormd zijn door de vallende druppels.

  

We namen het nieuwe pad terug en hadden weer een fantastisch uitzicht over de hoogvlakte.

 

Toen gingen we in Griekse stijl in 35 minuten de bergen weer af naar strandniveau. Na een korte douche (dat was wel nodig na dat klimmen) gingen we op onze laatste avond weer bij Jiannis eten. En weer was hij verheugd ons te zien. Volgende keer gaan we er weer eten als we op Kreta zijn.

 

 

Op de avond van ons vertrek konden we nog net een avondmaaltijd mee-eten in het hotel (om 18.30 u, want we werden om 19.20 u opgehaald met de bus). We aten met 1 van de Duitse vriendinnetjes van E. en haar ouders en haar broertje. Ook de dame van de miniclub at gezellig mee, tot grote vreugde van de meiden. Later schoof er nog een ander vriendinnetje ook even aan om nog mee te eten. Dat was een leuk en gezellig afscheid.

 

 

Na een week was het tijd om weer terug te vliegen. L. vond dat een leuke gedachte, want vliegen vond hij op de heenreis leuk. E. wilde eigenlijk niet; die zou haar vriendinnen zo gaan missen, maar het idee om in je eigen bed te slapen was toch wel weer fijn. In het vliegtuig mochten de kids in de cockpit kijken, dat was wel erg leuk. Na het opstijgen donderde L. meteen in slaap (het was na 22 u, niet gek dus). Na een zachte landing op Schiphol hebben we hem maar wakker gemaakt. We lagen om 2.00 uur thuis in ons eigen bed.

 

Het was al met al een leuke week, waarin we veel hebben gedaan. Tóch was het niet helemaal de ideale vakantie. We hebben geen een keer gezwommen en ik ben wel geestelijk uitgerust maar lichamelijk zeker niet. Na amper 2 dagen thuis zijn we stiekem toch weer plannen aan het maken. Gaan we klussen deze zomer (zoals gepland) of gaan we toch nog een weekje op zonvakantie? (Dan klussen we volgend jaar maar of zo.) Want dit was niet de zonvakantie die we zo graag wilden en nodig hadden. Was dit voldoende om een jaar op te teren? We zijn aan het beraadslagen.

 

 

Als toegift nog 2 geweldige foto's van deze vakantie:

 

                Mooi                                                             Schattig